Nær að halda aftur af vexti ríkisútgjalda en að auka álögur á fjármálageirann

Boðaðar viðbótarskatttekjur ríkisins frá fyrirtækjum í fjármálageiranum koma verulega á óvart. Algjör óvissa ríkir um hvers konar skatta er um að ræða á sama tíma og íslensk fjármálafyrirtæki greiða nú þegar fleiri og hærri skatta en fyrirtæki í samanburðarlöndum Íslands.

Þetta kom fram í máli Heiðrúnar Jónsdóttur, framkvæmdastjóra SFF, í samtali við Vísi í síðustu viku, þegar hún var innt eftir viðbrögðum við fjármálaáætlun sem fjármálaráðherra hefur kynnt. Þar segir að ein af aðgerðum til þess að styrkja tekjugrunn ríkissjóðs felist í því að afla viðbótarskatttekna frá fyrirtækjum í fjármálageiranum.

Í viðtalinu við Vísi segir Heiðrún að hún hafi þegar óskað eftir fundi með Daða Má Kristóferssyni, fjármála- og efnahagsráðherra, vegna málsins.

„Við höfum nú verið í ágætu samtali þannig að ég reikna með að við getum sest niður og farið aðeins yfir málin, af því að þetta kallar á frekari skýringar. Eins og við höfum ítrekað farið yfir er fjármálakerfið nú þegar með sérstakar álögur og regluverk sem valda kostnaði umfram það sem á við í öðrum löndum og þá erum við að horfa til samkeppnisstöðu okkar gagnvart helstu samanburðarríkjum, löndunum í kringum okkur. Það er, við erum með flesta skatta og hæsta skatta, við erum með hæstu eiginfjárkröfurnar og auk þess með hæstu bindiskylduna. Þannig að þetta skekkir nú þegar okkar samkeppnisstöðu gagnvart þeim löndum sem við berum okkur saman við. Þannig að við erum ekkert æst í að fá nýjan skatt,“ sagði Heiðrún.

Ólíklegt að erlendir fjárfestar slái til

Heiðrún segir enn alveg óljóst hvernig viðbótarskattheimta verði útfærð og hversu mikill skattur verði innheimtur til viðbótar við þá skatta sem fjármálafyrirtæki greiða nú þegar.

Þá segir hún að óvissan sé mjög slæm, sér í lagi í ljósi þess að talað hafi verið um að laða erlenda fjárfestingu að fjármálakerfinu hér á landi. Hagkerfið sé þegar mjög lítið og með hæstu álögur og skatta sem þekkjast í samanburðarríkjum.

„Núna bætist svona ófyrirsjáanleiki við, bara allt í einu eins og þruma, þá á að auka skatta á það kerfi sem er þegar með hæstu skattana. Það er ekki óvarlegt að halda því fram að þetta mun ekki laða erlenda fjárfesta til landsins, sem er þvert á það sem ríkisstjórnin hefur boðað.“

Skattur lagður á eignir almennings

Heiðrún bendir einnig á að íslenskir bankar séu nú þegar að mestu leyti í eigu íslensks almennings, bæði í beinu eignarhaldi ríkisins á Landsbankanum og miklu eignarhaldi lífeyrissjóðanna í hinum bönkunum.

„Þannig að það er verið að skattleggja íslenskan almenning með þessum hætti og við teljum að sjálfsögðu að íslenskur almenningur eigi betra skilið. Í stað þess að við snúum bökum saman og förum mjög ákveðið í að keyra niður þessa verðbólgu, þá því miður finnst manni mannanna verk undanfarið ekki vera til þess fallin.“

Samkeppnishæfnin þegar minni en víða

Þá segir Heiðrún að fyrirætlanirnar skjóti skökku við, þegar litið er til sjónarmiða um samkeppnishæfni. Á vettvangi Evrópsku bankasamtakanna (EBF) hafi menn áhyggjur af samkeppnishæfni Evrópu gagnvart Bandaríkjunum og Asíu, þar sem regluvæðing dragi evrópska banka aftur úr í samkeppni, auk þess sem álögur á þá séu hærri.

„Við höfum nú þegar verið töluvert umfram bankana í Evrópu þegar kemur að skattlagningu og núna ætlum við að taka enn eitt skref. Þannig að okkur finnst þetta ekki klókt skref, svona þegar við horfum til framtíðar.“

Loks segir Heiðrún að Seðlabanki Evrópu og Alþjóðagjaldeyrissjóðurinn hafi varað við sambærilegri sértækri skattlagningu banka og sagt að það sé óæskilegt að nota tekjur af sköttum, sem lagðir eru á innlánastofnanir, til almennra ríkisútgjalda auk þess að það geti haft ófyrirsjáanleg áhrif á fjármálastöðugleika.

„Við hefðum, eins og aðrir, viljað sjá að í stað þess að setja frekari skatta til að þenja ríkisfjármálin út væri reynt að halda aftur af vexti ríkisútgjalda.“

‍